Sattaar

Khaan

Baabak

Khorram-Din

بیر دفعه سنه قـــــوناق گلــــــمیشدیـــم *** یکبار بـــــه تــــــــو مهمان آمده بـــــودم

اولـــدوم اعمـــــالــوا حیــــــران بابکیــــــم***بـه اعمالت حیــــــران شـــــــدم بابکــــم

دومانلی داغ یاشیل مئشــه، گـوی چمین*** کوهِ مه آلود،جنگل سبز،چمنزارســــــبز

یــــــا توپ سان یوخودان اویــان بابکیــــــم***اگر در خواب هستی بیدار شوبابکـــــــم

چکیب قـــــابـــــالار گـــــویــلردن اوجـــــا *** صخره هــــا از آسمــــانها فراتر رفتــــــه

اورکـده جـــــوان ســان ضاهراّ قـــــوجـــــا*** از تـــه دل جـــــوان هستی ضاهراّ پیـــر

گورســـــدون عالمــه ایگـــــــیدلیق، شجا***نشان دادی به عالم مــردی و شــجاعت

یـــــا توپسان یـــوخودان اویــــان بابکیــــــم***اگر در خواب هستی بیدار شو بابکـــــــم

گلیر هــــر داشــدان نعره ن هرایــــــــــون*** از هر سنگی و صخره ای نعره ات آیــد

نبــــــی، کـــــــوراوغلی ، اولــدولار تایــون*** نبــــــی و کــــــــوراوغلو مانند ِ تو شدند

یخیلیپ دور بور جون اوچولوپ دور سرایون*** برج ات ویران شـــــده، فنا شده سرایت

یـــــــــاتوپسان یــوخودان اویــان بابکیـــــم***اگر در خواب هستی بیدار شو بابکـــــــم

سیلـــــــدریم قایادان جیغیر یــــول چکن***از صخره هــــــــای نحشت راه بــــاریک میکشیـــــدی

قــــوش قویمنان یئر لردن بنالار بیچیــــن*** از سرزمینهایی که مرغ لا نه ندارد عمارتهایی افکندی

اوز الــــیینن قـــــــانین اوزونــــه چــــکن*** با دستهای خــود خون خود را به رخســـار کشیـــــدی

یــــــــاتوپسان یوخودان اویان بابکیــــــــم***اگــــــــر در خــــــــواب هستی بیدار شـــــــــو بابکـــــم

ینـــــه قالانی کــــوکـــــوندن قــــــــوراق***بــــــــار دیگر قلعـــــــــه را از نو بســـــــــازیم و آباد کنیم